Druki ulotne i pamiątki z okresu plebiscytowego

27 września 1919 r. Rada Najwyższa konferencji pokojowej w Paryżu podjęła decyzję o rozgraniczeniu obszarów będących przedmiotem sporu między Polską, a Czechosłowacją na zasadzie plebiscytu.

Głosowanie w “najkrótszym czasie, w każdym razie nie dłużej niż do trzech miesięcy” na Orawie objąć miało ludność zamieszkałą w powiecie trzciańskim i namiestowskim. W praktyce termin był nieustannie przesuwany, aż do momentu zagrożenia samej stolicy Polski bolszewickim najazdem. Wtedy strona polska została zmuszona do odstąpienia od głosowania i wyrażenia zgodny na rozgraniczenie przez Radę Ambasadorów.

Istotną rolę w przygotowaniach do plebiscytu odrywał przekaz rozmaitych form słowa drukowanego i obrazu, czym zajmowało się Biuro Prasowe Komitetu Plebiscytowego Spisko-Orawskiego w Nowym Targu. Strona polska starała się nie atakować Słowaków, a rzeczywistych antagonistów, którymi byli Czesi. Podkreślano znaczenie wspólnoty narodowej i religijnej mieszkańców Orawy i Spisza z Polakami z innych części kraju. Silnie akcentowano dziedziny przewagi państwa polskiego nad Czechosłowacją. Prasę i druki ulotne rozdawano bezpośrednio osobom pojawiającym się na terenie Podhala, a większe partie materiałów agitacyjnych przemycano na teren plebiscytowy w ukryciu przed rekwizycjami ze strony czeskich funkcjonariuszy

Osobną i równie ważną rolę odgrywały materiały adresowane do Polaków celem zachęcania ich do wspierania kampanii plebiscytowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *